آثار و مدارک کشف شده از کاوشهای باستانشناسی نشان میدهد که پیشه عمده مردم بلوچستان در این دوره دامداری و کشاورزی بوده، اما صنعت و پیشه¬وری و تجارت نیز در شهرهای بزرگ بلوچستان رواج داشته است. بعلت عدم آگاهی انسانهای باستان از جهان خارج، مذهب برای آنها دارای اهمیت ویژه¬ای بوده است. در کشورهای آسیای غربی، مصر، عراق و ایران اطلاعات زیادی در مورد مذاهب انسانهای اولیه بدست آمده است، اما در مورد بلوچستان اطلاعات ما بسیار محدود میباشد.
کاوشهای باستانشناسی اخیر در چند ناحیه بلوچستان بیانگر آنست که مردم این سرزمین بزندگی بعد از مرگ ایمان داشته و مردگان خود را با وسایل زندگی آنه را دفن میکردند. در موارد متعددی مشاهده گردیده که افراد یک خاندان در یک جا دفن شده¬اند. در قبر بسیاری از مردگان آثار گذاشتن خوراک کنار مُرده مشاهده شده است. این اعتقاد که مُرده به خوراک احتیاج دارد حتی امروز هم در میان پیروان بسیاری از مذاهب پیشرفته از جمله مسلمانان رواج دارد. ولی خوراک را در درون قبر کنار مرده نمیگذارند بلکه آنرا میان فقرا تقسیم میکنند تا بدینوسیله روح مرده را راضی کرده باشند یا بعضی از مسلمانان حیواناتی در حیات خود قربانی میکنند تا در زندگی بعد از مرگ بعنوانسواری از آنها استفاده کنند. از روی نقوش ظروف و روی دیوارها و نیز مدارک بدست آمده از درون معابد چنین معلوم میشود که پرستش بت¬ها در بلوچستان باستان رواج داشته است.
رقص بعنوان یکی از رسوم مذهبی برای بهبود فصل کاشت و ریزش باران رایج بوده است. البته این رسم در زمانی رواک داشته که در اثر تغییرات جوی، ریزش باران در منطقه کم گردیده و محصولات کشاورزی بخوبی بعمل نمی¬آمده است.
خزندگان از قبیل مار نیز مورد احترام بوده و تصویر آنه روی دیوارها و پشت ظروف مشاهده گردیده است.

جبـهـه تـحـریـر بلو چـسـتـان

تاريخچه جنبشهای ملی در بلوچستان